غنیمتمی‌دانی رفیق! رسمش همین بود. حرف‌زدن را همه بلد بودند؛ قبل‌تر، بهتر و بیشتر از من و تو، گفتند. طومار‌ها نوشتند. تاریخ پر بود از عرض ارادت‌ها، قربان‌صدقه‌ها؛ اما به وقتش کم آوردند. حتی کله‌گنده‌های‌شان جا زدند. برق سکه‌ها دست‌ودل‌شان را لرزاند. پایه… بیشتر »

آب و سبزه و قرآن چشم باز می‌کنم. خودم را در آغوش دایی علی می‌بینم. ریش‌های تنک فلفل نمکی‌اش مثل سوزنی توی صورتم فرو می‌روند. دلم ریش می‌شود. دستم را سفت گرفته و شانه‌های مردانه‌اش می‌لرزد. چرا؟ مردها که گریه نمی‌کنند. نه نه یادم نبود، مردهای فامیلمان ف… بیشتر »

هوالحبیب چشم زمین روشن شد سینه آسمان شکافت باران گرفت و نخستین آیه‌ها بر لبانت جوانه زد بیشتر »

هوالحبیب اکوفمینیسم! اکوصوفیسم! این ایسم‌ها دارند دیوانه‌ام می‌کنند. گیج و منگم. نمی‌دانم صاحبانشان جوشِ طبیعت را می‌زدند یا پی شهرت خودشان بودند. برخلاف آنها، من ترجیح می‌دهم در حیاط بساط کنم. عصرها توی آفتاب کم رمق دی‌ماه لم بدهم به دیوار کاهگلی و زل… بیشتر »