هوالحبیب

چشم‌هایم را می‌بندم

تصویر مات پررنگتر می‌شود

یک مشت بچه می‌بینم

ریز و درشت

دختر و پسر

عقب نیسان سفید رنگ

مدل۶۰

باد زده زیر موهای لخت دخترها

پسرها پیراهن‌هایشان را سر دست کردند

و قری به کمرهای باریکشان می‌دهند

شاد و شنگولند

بالا و پایین می‌پرند

مثل بزغاله‌های یک ماهه

لبهایشان تکان می‌خورد

گوش‌هایم را تیز می‌‌کنم

یک صدا دم گرفته‌اند

“سیزده به در

چارده به تو

سیزده را کردم تو کودو

درش رو بستم با جودو

آی کود کودو

آی کود کودو”

هوالحبیب

بعد از یک ماه تمرین و ممارست

یک ماه تحمل گرسنگی و تشنگی

یک ماه طاعت و اطاعت

یک ماه چشم‌پوشی از لذات

حالا خدا با دست خودش

غلاف‌های سخت گناه را گشوده

روحت دوباره جوانه زده

یک جوانه نازک

مراقبش باش

هوالحبیب

عیدی‌اش را نقد گرفت

بلیط یکسره تا بهشت

هوالحبیب

این نویسنده‌ها نیستند

که به سراغ شخصیت‌ها می‌روند

به خیالم ماجرا برعکس است

شخصیت‌ها هستند

که به دنیای نویسنده‌ها هجوم می‌آورند

یک هجوم غیرقابل باور

هوالحبیب

جان می‌کنیم

تا این روزها

بیایند و بروند

سخت است

و نفس‌گیرند ثانیه‌ها.

از پس این همه سال‌

سایه مهربانش

رو سرمان بود

پدری که

فقط همدم

و همراه پیامبر نبود

بالاتر از آن

جانش بود.

ما عزاداریم

عزادار پدری

که با رفتنش

ارکان هدایت

ریخت…