هوالحبیب
زل میزنم به چشمهایت
دلم نمیخواهد واژهای استخدام کنم
دلم میخواهد همه حرفها را
خودت بخوانی
بعد از این همه فاصله
از پشت همین بغض گلوگیر
هوالحبیب
سلامم را از همان سر خیابان میدهم
میشنوی
جواب میدهی
و مثل همیشه نمیشنوم
میبینی رفیق!
من هنوز همان اندازه کوچکم
بلکه بیشتر…
نمیدانم کی بزرگ میشوم
کی اندازه تو قد میکشم
و دستم به آسمان میرسد…
هوالحق
باید بوسه زد
به تکتک دستانی که رای دادند
و دشمن شادمان نکردند
هوالحق
گاهی آدمها بی رحمتر از آنی هستند که نشان می دهند
….
هوالحبیب
