هوالحبیب
من اینجا زیر سایه خورشید ذوب میشوم
من قطره قطره اشک میشوم
من تمام میشوم…
هوالحبیب
هر چه فکرش را بکنم
عیدی بالاتر از زیارت به ذهنم نمیرسد
ممنون که مرا هم به حریمت راه میدهی…
هوالحبیب
چه میشود کرد
دل هست دیگر
با عقل میانهای ندارد
گاهی هوایی میشود
مثل این روزها…
من
دستم از آغوش ضریح کوتاه هست
به دامن تو هم که نمیرسد
من
این روزها
ماندهام چه کنم
با این دل هوایی
با این جان خسته
با این واژههای از نفس افتاده
تو
بگو
با این همه دوری
با این همه فاصله چه کنم؟
هوالحبیب
بالاخره بعد از چند ماه امشب تونستم طرح رو کامل کنم.
باید اعتراف کنم نویسندگی واقعا عرقریزان روح هست؛ اما در کنار سختیهاش شیرینی خاصی هست.
اینکه یه شخصیت خلق کنی خیلی لذتبخش هست
اصیکم بالنویسندگی